روش های دارویی درمان کرون:

درمان موفقيت آميز دو هدف مهم را دنبال می کند: التیام بخشیدن به بافت روده و از بین بردن علائمی نظیر تب، اسهال و درد شکم .

هنگامی که علائم بیماری تحت کنترل قرار گیرند( فاز فروکش)، درمان پزشکی برای کاهش دوره های تشدید بیماری مورد استفاده قرار می گیرد (حفظ بهبودی). امروزه چندین گروه از داروها برای درمان بیماری کرون شناخته شده است:

 

  • آمینوسالیسیلات (5-ASA):

این داروها شامل آمینوسالیسیلات اسید-5 (5-ASA) هستند. نمونه هایی از آن عبارتند از سولفاسالازین، مسالازین، پنتاسا، آساکول، مزالوور. آنها می توانند با تاثیر بر سطح دستگاه گوارش و صرفا در روده بزرگ موجب کاهش التهاب گردند. این دسته دارو ها برای درمان بیماری های کرون خفیف تا متوسط روده بزرگ مفید هستند و به عنوان یک درمان جهت پیشگیری از عود بیماری عمل می کنند. این گروه دارویی بر روی روده بزرگ عمل کرده و در صورت محدود بودن بیماری به روده کوچک، این گروه از داروها موثر نخواهند بود.

  • کورتیکواستروئیدها:

پردنیزولون و متیل پردنیزولون(Prednisone &  methylprednisolone) به صورت خوراکی و مقعدی در دسترس هستند. کورتیکواستروئیدها به طور غیرمستقیم سیستم ایمنی را سرکوب می کنند و برای درمان بیماری کرون از طیف متوسط تا شدید استفاده می شوند. (منظور از به طور غیر مستقیم این است که این داروها قسمتهای خاصی از سیستم ایمنی بدن را که در ایجاد التهاب نقش دارند را هدف قرار نمی دهند، بلکه کل واکنش سیستم ایمنی را سرکوب می کنند.) این داروها دارا ی عوارض کوتاه و بلند مدت هستند و نباید به عنوان یک داروی نگهدارنده استفاده شوند. اگر استروئیدها نمی توانند مانع عود بیماری شما شوند، پزشک ممکن است برای کمک به مدیریت بیماری، داروهای دیگری را اضافه کند.

  • ایمونومودولاتور ها:

این دسته از داروها واکنش سیستم ایمنی بدن را مهار می کند، بنابراین مانع از ایجاد التهاب مداوم می شود. ايمونومودولاتورها معمولا در افرادي که آمينوساليسيلات و کورتيکواستروييدهاي در آنها موثر نبوده اند و يا تنها تاثير خفیفی داشته اند، استفاده مي شود. این دسته از داروها ممکن است در کاهش یا حذف نیاز به کورتیکواستروئیدها مفید باشند. همچنین ممکن است در حفظ بهبودی افرادی که به داروهای دیگر پاسخ نداده اند، نیز موثر باشند.  ممکن است چند ماه طول بکشد تا ایمونومودولاتورها تاثیر خود را نشان دهند.

  • آنتی بیوتیک ها:

آنتی بیوتیک ها هنگامی که عفونتی مانند آبسه (ورم چرکی) در بیماری کرون رخ می دهد، استفاده می شود.همچنین می توانند برای درمان فیستول در اطراف کانال مقعد و واژن مفید باشند. آنتی بیوتیکهای مورد استفاده برای درمان عفونت باکتریایی در دستگاه گوارش عبارتند از مترونیدازول، سیپروفلوکساسین و دیگر موارد.

  • درمان های بیولوژیک:

این روش های درمانی از آخرین سطح درمان برای افراد مبتلا به بیماری کرون هستند که به درمان های متعارف پاسخ نداده اند. این داروها آنتی بادی هایی هستند که در محیط آزمایشگاه کشت میشوند و از رشد پروتئین هایی که باعث التهاب در بدن می شوند، جلوگیری میکنند.