اخرین بروزرسانی در بهمن 19, 1404 توسط پیام ابراهیمی
در آستانه دهه فجر، بازخوانی خاطرات هنرمندان انقلابی، زوایای ناگفتهای از تاریخ پرشور آن روزها را روشن میکند. کتاب «بانگ آزادی» حاوی خاطرات شفاهی مرحوم احمدعلی راغب، آهنگساز پیشکسوت، یکی از اسناد معتبر در تاریخ شفاهی موسیقی انقلاب است. روایت او از ماههای منتهی به پیروزی، تصویری زنده از بستر خلق سرودهای ماندگار ارائه میدهد. راغب با اشاره به فضای آن دوران، از تجربه منحصر به فرد خود به عنوان “دانشگاه درونی” یاد میکند؛ دانشگاهی که معلمان آن، مردم کوچه و بازار بودند.
او شرح میدهد: «کاملاً مشهود بود که شعارهای مردم در انقلاب، پاسخی است که مردم ایران به حضرت امام(ره) میدهند. من اینها را لازم داشتم و مدام در کوچه و خیابان دنبالشان میگشتم… واقعاً در درونم برای خودم دانشگاهی ایجاد کردم.» این پیگیری مداوم او برای ثبت و درک شعارها و حال و هوای مردم، پایههای اصیل بسیاری از آثار ماندگار موسیقی انقلاب را تشکیل داد. جالب آنکه مردم، نوشتن مستمر او را دیده و اغلب گمان میکردند خبرنگار است.
تیتر H2: اعجاز معنوی انقلاب در نگاه آهنگساز سرودها
مرحوم راغب در تحلیل خود از حرکت مردمی، به وجه تمایز عمیق انقلاب اسلامی با دیگر انقلابهای جهان اشاره میکند. او با مقایسهای تاریخی توضیح میدهد که چگونه در انقلاب ایران، شهادت افراد کلیدی، حرکت را متوقف نمیکرد: «ناگهان میدیدیم یک نفر بغلدستی زمین خورد… عجیب این بود که به محض اینکه کسی را از دست میدادیم، همان لحظه از کنار دستش کسی با همان هیبت میایستاد.» این استمرار و انتقال معنوی پیام، از دیدگاه این هنرمند، راز ماندگاری و پیشروی بدون وقفه نهضت بود.
این مشاهدات عینی، بعدها به سوخت و ماده خام آفرینش هنری او تبدیل شد. راغب تأکید میکند که پیامهای امام خمینی(ره) سراسر معنویت بود و این جوهره، در شعارها و رفتارهای مردم نیز متجلی شده بود. این درک عمیق از خاستگاه معنوی انقلاب است که به آثار هنری آن دوران، از جمله سرودها، حال و هوایی حماسی و ماندگار بخشید.
تیتر H2: کتاب “بانگ آزادی”؛ میراث مکتوب یک راوی موسیقایی
کتاب «بانگ آزادی» که توسط دفتر مطالعات جبهه فرهنگی انقلاب اسلامی منتشر شده، تنها یک مجموعه خاطره شخصی نیست، بلکه سندی ارزشمند برای پژوهشگران تاریخ فرهنگ و هنر انقلاب اسلامی محسوب میشود. این اثر نشان میدهد که موسیقی انقلاب در خلأ شکل نگرفت، بلکه ریشه در بطن جامعه و همراه با مردم داشت. دو ویژگی کلیدی این کتاب آن را به منبعی قابل اعتماد بدل کرده است:
- مبتنی بودن بر گفتگوهای مبسوط و مستقیم با مرحوم راغب به عنوان یکی از بازیگران اصلی صحنه.
- روایت جزئیات فرآیند خلق آثار هنری در بستر رویدادهای بزرگ تاریخی.
بازخوانی این روایات، نه فقط مرور گذشته، که درسی برای حال است. نشان میدهد که هنر متعهد و مردمی چگونه میتواند از دل تجربیات جمعی برآید و تبدیل به صدایی شود که تاریخ یک ملت را روایت میکند. خاطراتی از این دست، حلقه مفقوده بین نسل انقلاب و نسلهای پس از آن را پیوند میزند و فهم عمیقتری از ریشههای هنر انقلابی ایران ارائه میدهد.
پیام ابراهیمی
من فارغالتحصیل رشته ارتباطات هستم و از همان دوران دانشجویی به تاثیر رسانهها بر جامعه علاقهمند شدم. فعالیت حرفهای خودم را از سال ۱۳۹۵ با نوشتن گزارشهای فرهنگی برای یک نشریه کوچک آغاز کردم و پس از آن، به عنوان خبرنگار میدانی در حوزه هنر و فرهنگ با چندین رسانه همکاری کردم. در حال حاضر، به عنوان دبیر بخش فرهنگی و هنری در یک مجله خبری معتبر فعالیت میکنم و تلاش دارم با پوشش رویدادهای هنری و مصاحبه با هنرمندان، به رشد فرهنگی جامعه کمک کنم.
